laatste chemo uitgesteld

Ah ja, weer zo'n moment waarop je je realiseert dat 'het leven is wat je gebeurt, terwijl je andere plannen maakt' (met dank aan Acda & de Munnik). Alle bloedwaarden zijn goed (relatief dan, als gezonde mensen dit hebben, wordt er alarm geslagen), maar mijn voeten zijn dermate rood en pijnlijk dat 'men' (lees oncoloog en oncologisch verpleegkundige) het niet verantwoord vinden het door te laten gaan. Het risico op blijvend 'op messen lopen' is te groot.

Natuurlijk heb ik geprobeerd om het allemaal wat minder te laten lijken, maar dankzij Aart werden mijn voeten gecontroleerd. En eerlijk is eerlijk, het leken wel gekookte kreeften. Zelf was ik er aan gewend. En ik werd niet geloofd toen ik zei dat er best wel mee te leven was. Okay, ik geloof het zelf ook niet helemaal, maar ik wil van de chemo af.

Het gezonde verstand heeft het weer overgenomen en ik probeer eerlijk te zijn over hoe pijnlijk mijn voeten zijn. Als het donderdag minder is dan gaat het vrijdag door, zo niet dan na het weekend. En als ik eerlijk ben, denk ik dat het verstandig is dit na het weekend te doen. want die voeten doen erg pijn.

En ik wil het sprookje eindigen met 'ze leefde nog lang en gelukkig en niet met en ''ze liep haar leven lang op messen'.